iOS 101Başlangıç seviyesi derslerde iOS uygulama geliştirme ortamını detaylı olarak inceliyoruz.

Tüm Eğitimleri Aldın mı? Kendini sınamanın tam zamanı

Haydi Sınava Gir

Önceden Tanımlanmış Değerlere Referans Verme

Kategori : Mobil | Lisans : Creative Commons (by-nc-sa) | En son 11.05.2016 tarihinde güncellendi
Eğitmen : Geleceği Yazanlar Ekibi
Etiketler : obj-c tanımlanmış değerler

 

Objective C ön işlemcisi, her direktifi satır bazında işleme soktuğu için, define direktifi içinde daha önceki bir define ile tanımlanmış bir değere referans verilebilir. Örneğin;

 

#define  BIRIM_UCRET        5
#define  NORMAL   40
#define  FAZL_MES_SAAT_UCR    8
#define HAFTALIK_CALISMA  47
#define UCRET      BIRIM_UCRET*NORMAL+\
 
(HAFTALIK_CALISMA\
-NORMAL)*FAZL_MES_SAAT_UCR

 

şeklindeki tanımlamalar geçerlidir. Burada, normal saat ücreti NORMAL ve fazla mesai ücreti de FAZL_MES_SAAT_UCR adlı alanlarda saklanıyor.

Personelin haftalık normal çalışma süresi olan 40 saat NORMAL alanında ve haftalık toplam çalışma süresi (fazla mesai ile birlikte)  HAFTALIK_CALISMA alanlarında saklanıyor.

Personelin haftalık ücreti ise UCRET adlı alanda saklanıyor ve 

UCRET  =BIRIM_UCRET*NORMAL+

(HAFTALIK_CALISMA-NORMAL)*

FAZL_MES_SAAT_UCR

şeklinde hesaplanmak isteniyor.

 

KOD BLOĞU:

 

#define  BIRIM_UCRET        5
#define  NORMAL   40
#define  FAZL_MES_SAAT_UCR    8
#define HAFTALIK_CALISMA  47
#define UCRET      BIRIM_UCRET*NORMAL+\(HAFTALIK_CALISMA\-NORMAL)*FAZL_MES_SAAT_UCR
 
#import <Foundation/Foundation.h>
 
int main(int argc, char* argv[])
{
    NSAutoreleasePool *pool=[[NSAutoreleasePool alloc] init];
    
    NSLog(@"\nUCRET=%i",UCRET);
    [pool drain];
    return 0;
}

 

 

PROGRAMIN ÇIKTISI:

UCRET=256

 

AÇIKLAMA:

Burada beklediğimiz gibi bu personele ait haftalık ücret,

40*5+7*8=256

olarak bulunmuştur.

Ancak bazı durumlarda makro tanımında dikkatli olmalıyız. Örneğin; aşağıdaki örnekte, normal ve fazla mesai saat ücreti aynı kabul edilerek  SAAT_UCRETI 10 olarak belirlenmiştir ve

TOPLAM_SAAT=NORMAL+FAZLA

UCRET=TOPLAM_SAAT*SAAT_UCRETI

bağıntıları ile toplam ücret belirlenmek isteniyor. Normal olarak sonucun 

TOPLAM_SAAT=40+7=47 ve UCRET=47*10=470  

olarak hesaplanması beklenir. Oysa, aşağıda görüldüğü gibi sonuç 110 çıkıyor.

 

KOD BLOĞU:

 

#define  NORMAL  40
#define  FAZLA   7
#define  SAAT_UCRETI 10
#define  TOPLAM_SAAT  NORMAL+FAZLA
#define  UCRET   TOPLAM_SAAT * SAAT_UCRETI
 
#import <Foundation/Foundation.h>
 
int main(int argc, char* argv[])
{
    NSAutoreleasePool *pool=[[NSAutoreleasePool alloc] init];
    
    NSLog(@"\nUCRET=%i",UCRET);
    [pool drain];
    return 0;
}

 

 

PROGRAMIN ÇIKTISI:

UCRET=110

 

Bunun nedeni şudur:

#define  TOPLAM_SAAT  NORMAL+FAZLA

tanımı ile TOPLAM_SAAT  alanına,

40+7

stringi aktarılır.

#define  UCRET   TOPLAM_SAAT * SAAT_UCRETI

tanımı içinde de TOPLAM_SAAT alanı içine bu string yerleştirilir ve

40 + 7 *10

ifadesine erişilir. Bu ifade içinde çarpma öncelikli olduğu için önce çarpma yapılır ve

40+70=110

değeri hesaplanır. Bunu önlemenin yolu uygun parantezler kullanmaktır. Aşağıdaki düzeltilmiş versiyonu dikkatle inceleyelim:

 

DÜZELTİLMİŞ VERSİYON:

 

#define  NORMAL  40
#define  FAZLA   7
#define  SAAT_UCRETI 10
#define  TOPLAM_SAAT  (NORMAL+FAZLA)
#define  UCRET   TOPLAM_SAAT * SAAT_UCRETI
 
#import <Foundation/Foundation.h>
 
int main(int argc, char* argv[])
{
    NSAutoreleasePool *pool=[[NSAutoreleasePool alloc] init];
    
    NSLog(@"\nUCRET=%i",UCRET);
    [pool drain];
    return 0;
}

 

 

PROGRAMIN ÇIKTISI:

UCRET=470

Düzeltilmiş versiyonda, TOPLAM_SAAT yerine (40+7) stringi aktarılır. UCRET yerine ise, (40+7)*10 stringi aktarılır ve hesaplama 47*10=470 şeklinde yapılır.

 

ÖRNEK:

KARE adlı ve KARE(X) şeklinde tek bir argümanı olan ve bu argümanın karesini hesaplayan bir makro oluşturmak isteyelim. Bu durumda:

#define  KARE(x)       x*x

şeklindeki bir tanım bize çok doğru ve doğal görünür. Oysa bu makroyu KARE(a+3)  şeklinde çağırdığımızda, makro ifadesi

a+3   *  a+3

şeklinde bir stringe dönüşecektir. Bunun sonucunda ise hesaplanacak olan şey

a+3*a+3    ya da  4a+3 

ifadesi olacaktır. Oysa başlangıçta hesaplamak istediğimiz şey (a+3)2  ifadesiydi. Tamamen farklı ve hatalı bir sonuca varılmış oldu.

 

Burada da çözüm, uygun parantezleri yerleştirmektir. Aşağıdaki C programı KARE adlı makroyu doğru biçimde tanımlıyor ve örnek bir veri ile birlikte kullanıyor:

KOD BLOĞU:

 

#define  KARE(x)     (x) *(x)
 
#import <Foundation/Foundation.h>
 
int main(int argc, char* argv[])
{
    NSAutoreleasePool *pool=[[NSAutoreleasePool alloc] init];
    int i;
    NSLog(@"\SAYI\tKARESİ\n");
    for (i=1; i<=5; i++)
        NSLog(@"\n%i\t%i  ",i,KARE(i));
    [pool drain];
    return 0;
}

 

 

PROGRAMIN ÇIKTISI:

 

SAYI            KARESI

1                       1

2                       4

3                       9

4                      16

5                      25